Op mijn blog De Mamablogs interviewde ik jaren geleden een aantal vrouwen over hun blogs.

De meesten van hen zijn ondertussen gestopt met bloggen, maar Mrs. T. blogt nog steeds!

Ik was benieuwd naar haar ervaringen, en of ze vindt dat bloggen in de loop der jaren veranderd is. Of juist niet.

Dus ik mailde haar met de vraag of ze wilde meedoen aan een nieuw interview! En dat wilde ze!

Over blogger Mrs. T.

Mrs. T is inmiddels 51 jaar, getrouwd met de vriend uit het interview uit 2010. Hun dochter zijn inmiddels 16 en 21. Sinds november 2011 heeft mrs. T. een ander baan, die ze fantastisch vindt.

Mrs. T’s eerste blog schreef ze onder de naam Toaske en bij web-log.nl. Toen dat platform ophield te bestaan begon ze een nieuw blog: triltaal.nl Deze letters zijn een anagram van haar achternaam.

Wat is er anders in je leven sinds het interview in 2010 in een notendop?

Vooral die baan dus. Het is een geweldige baan waarvan ik ongelooflijk geniet. Hij geef me heel veel uitdagingen, en zal en dat naar alle waarschijnlijkheid ook in de komende jaren nog doen. Ik houd me bezig met onderscheidingen, vieringen en herdenkingen, evenementen en representatie. Ik mag veel schrijven voor het werk en nog veel meer.

Je begon met bloggen in 2006. Hoe houd je het bloggen al zo lang vol? Veel mensen stoppen met bloggen. Hoe komt het dat jij doorgaat?

Soms denk ik ook wel aan stoppen met bloggen moet ik eerlijk bekennen, maar ik blijf het toch te leuk vinden. Het blogwereldje is wel heel erg veranderd. Wat ik heel jammer vind is dat de meeste mensen die in mijn beginjaren blogden gestopt zijn. Sommigen van hen volg ik nu op facebook of instagram. Maar dat zijn veel vluchtigere (social) media en een blog is toch voor het leven.

Wat motiveert je om te blijven bloggen?

Dat weet ik eigenlijk niet. Ik vind het gewoon leuk om te doen. En ik vind het vooral ook heel leuk om mijn gedachtenspinsels of ‘belevenissen’ terug te lezen.

Is er veel veranderd sinds je begon met bloggen? Zou je eventuele veranderingen kunnen opnoemen?

Uh, dat vind ik een lastige. Ik denk dat er vooral minder leeftijdsgenoten bloggen. En dat is wel jammer. En ik merk dat er veel minder reacties op mijn blogs komen. Terwijl de statistieken laten zien dat deze nog steeds goed bezocht wordt. Ergens vind ik dat wel jammer. Maar goed: misschien is hetgeen ik post niet interessant genoeg (meer).

Hoe vind je de veranderingen op het gebied van bloggen?

De ontwikkelingen op html-gebied vind ik vaak niet te begrijpen of te volgen. Ik zou ook wel graag veel meer aan de look en feel van mijn blog willen doen, maar heb werkelijk geen idee hoe dat werkt.

Krijg je nog net zoveel reacties op je posts als in 2010 of is dat veranderd? Is het soort reacties nog veranderd?

Oh nee, bij lange na niet. Er komen echt veel minder reacties. Ik blog sinds september 2011 op mijn eigen domein en heb in ruim 10 jaar ongeveer 41.000 reacties mogen ontvangen. In de 5 jaar dat ik op web-log zat waren dat er meer dan 50.000. Dus ergens is het mis gegaan. Ik moet wel zeggen dat ik mijn blog ‘onvindbaar’ heb gemaakt bij zoekmachines. Dat scheelt ook. En ik heb destijds lang niet iedereen laten weten dat ik naar een nieuw blog ging.

Ben jij als blogger veranderd? Zijn er dingen die je nu anders doet dan toen je begon? En welke dingen doe je nog hetzelfde?

Ik denk niet dat ik echt veranderd ben. Alhoewel: ik schrijf inmiddels ook regelmatig over de gerechten die ik kook, en dat had ik 10 jaar geleden echt niet kunnen verwachten. Een andere nieuwe categorie is ‘geluisterd’ waarin ik de podcasts beschrijf die ik luister.

De naam van je blog is ook veranderd van Toaske naar Mrs. T. Waarom is dat ?

Mijn blog heet triltaal.nl en ik noem mezelf daar Mrs. T. Triltaal is een anagram van mijn achternaam zoals ik hierboven al schreef en die achternaam begint toevallig met een T. en toen trouwde ik ook nog. Voilà Mrs. T.!

Destijds vertelde je dat je met bepaalde stukjes hoopte je lezers te prikkelen. Hoe is dat nu in, 2021?

Dat hoop ik nog steeds. Maar wat ik merk is dat op de blogs waarin ik mijn hele ziel en zaligheid blootgeef of blogs die meer politiek of anderszins geladen zijn vaak (nog) minder reacties binnenkomen. Waar dat aan ligt? Geen idee. Willen mensen het achterste van hun tong niet meer laten zien of vinden ze de stukjes gewoon niet interessant genoeg.

Daarnaast was je blog een ‘herinneringenboek’. Hoe is dat nu?

Dat is nog steeds zo en dat vind ik ook het leukste van het hele bloggen. Teruglezen en denken ‘oh ja, zo was dat doen’ of ‘ja, toen deden we dat en dat’.

Omdat je anoniem wilt blijven: maakt dat het niet lastig om van je blog een herinneringenboek te maken? Hoe doe je dat?

Nee hoor want de mensen waarover ik blog en waarom ik geef, komen gewoon voor op mijn blog. Weliswaar onder een pseudoniem, maar ik kan dus gewoon over hen schrijven.

Blog je nog steeds anoniem?

Dat hoop ik wel. Mijn moeder leest mee, en ik heb haar op het hart gedrukt dat ze mijn blog met niemand mag delen. Mijn vader weet het ook, maar ik denk niet dat hij meeleest. En verder leest Saar heel af en toe mee al heeft zij niet het wachtwoord van mijn beveiligde blogjes.

In mijn ‘Mrs. T.’ schrijf ik ook dat ik hoop dat mensen die mij in real life kennen, en die (toevallig?) op mijn blog terecht komen dat even laten weten. Ik hoop dat ze dat doen. Zij krijgen in ieder geval niet het wachtwoord van de beveiligde blogjes.

Je publiceerde ten tijde van het eerste interview elke dag een nieuwe blogpost. Hoe is dat nu?

Oh nee, dat haal ik al lang niet meer. Gemiddeld 2 of 3 per week en dan houdt het wel op. En ik doe inmiddels ook al een paar jaar een blogstop tijdens de zomervakantie.

Toen besteedde je per dag 1 tot 1,5 uur aan bloggen. Hoe is dat nu?

Dat is ook al lang niet meer zo. Ik volg ook veel minder blogs dan toen, en de blogs die ik volg bloggen zelf veelal ook veel minder frequent. Ik haal nu amper een uur per dag, eerder een half uur denk ik. Dat zit in mijn dagelijkse computerrondje van nieuws lezen, mail checken en facebook/insta/LinkedIn checken.

Zijn de onderwerpen waarover je schrijft nog veranderd?

Nee, ook al niet. Er zijn wel wat onderwerpen bijgekomen zoals ik bij vraag 8 al schreef: Geluisterd en Gekookt bijvoorbeeld. En wat eigenlijk wel jammer is, is dat er eigenlijk nooit meer iets bij ‘Geschreven’ komt te staan. Die opdrachten vond ik erg leuk om te doen. Mijn moeder heeft ook heel af en toe een logje geschreven, maar op ‘gekier’ is het ook alweer vijf jaar stil.

Toen lazen je kinderen je blog niet. Hoe is dat nu?

Saar leest heel af en toe mee. Ova weet van mijn blog. Laatst postte ik iets op facebook en toen reageerde iemand met de opmerking: Ooit aan gedacht om een blog te schrijven. Zo goed zoals jij dingen verwoord en beschrijft. Ik kreeg toen van Ova een appje met een screenshotje van die opmerking en de tekst: ‘Ze moest ‘ns weten’.

Bij het eerste interview had je 300 tot 400 bezoekers per dag. Hoe is dat nu?

Dat zijn er toch nog steeds tussen de 250 en 300 per dag.

Hoe komen mensen op jouw blog terecht?

Een aantal heeft mij in hun feed staan, een aantal via via en een aantal omdat ik bij hen gereageerd heb. Maar goed: dat zijn er misschien zo’n 50 in totaal? Hoe de rest er komt? Geen idee. Er zijn een heleboel mensen die meelezen en heel af en toe reageren bijvoorbeeld op een ontlurklogje).

In 2010 volgde je zo’n 120 blogs! Is dat nog steeds zo?

In mijn netvibes staan nu 55 blogs. Dus dat zijn er heel wat minder.

Wat vind je van de opkomst van social media? Doe je daar wat mee als blogger?

Laat ik beginnen met de opmerking dat ik social media vaak verre van sociaal vindt. Tegelijkertijd wordt er op mijn socials nooit door dat soort ‘toetsenbordtijgers’ of ‘trollen’ gereageerd. Ik gebruik facebook, instagram en LinkedIn en doe dat onder mijn eigen naam.

Omdat mijn blog anoniem is zal ik nooit een linkje naar mijn blog daar plaatsen. Maar soms plaats ik wel een bericht dat ik bijvoorbeeld op facebook geplaatst heb op mijn blog. Op facebook is mijn bereik over het algemeen vrij groot. Het bericht dat ik daar schreef toen mijn schoonvader aan corona overleed is ruim 1300 keer gedeeld. Ova en Saar vonden hun moeder toen een heuse influencer.

Ik ben vrij actief op facebook en ook wel op LinkedIn. Instagram wat minder, maar ik vind het wel handig om daar foto’s te ‘bewaren’.

Hoe zie je nu je toekomst als blogger?

Ik ga heus nog wel een tijdje door, maar het zal ooit ook wel ophouden.

Alles wat belangrijk is maar niet gevraagd.

Er zijn een aantal mensen die ik al heel lang volg en heel af en toe verdwijnt iemand zonder dat aan te kondigen. Dan kan ik soms best een beetje in mijn rats zitten. Op dit moment zijn er twee mensen waar ik vrij recent gereageerd heb met een opmerking in de trant van ‘hoop dat alles goed met je is’.

Een van de bloggers die ik al vanaf het begin volg is vorig jaar, veel te jong, overleden.

Dat maakt wel impact moet ik zeggen. En natuurlijk weet ik dat iedereen vrij is om te doen wat hij/zij goeddunkt met zijn/haar blog, maar soms vind ik het wel erg lastig als iemand maaaaaaanden lang niets laat horen, dan een blogje plaatst en vervolgens weer maanden niets laat horen. Op een gegeven moment houdt het dan wel op wat mij betreft.

Meer lezen van Mrs. T?

Je vindt haar blog op triltaal.nl. Het oorspronkelijke interview uit 2010 vind je op De Mamablogs!

Leestips

Similar Posts

4 Comments

  1. Ja Mrs. T! Ik volg haar ook graag maar reageer veel te weinig … Blog zelf ook maar ook te weinig naar mijn zin. Wil het liefst écht iets te melden hebben. Leuk deze update!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *