blog samenwerkingen

Als fulltime blogger heb ik veel blog samenwerkingen.

En dat levert wel eens ergernissen op!

Maar omdat ergernissen zo negatief klinkt, gebruik ik voor deze post de Engelse term pet peeves. Dat betekent eigenlijk precies hetzelfde, maar het klinkt positiever.

Hieronder mijn 8 pet peeves als het gaat om blog samenwerkingen met bedrijven!

Blog samenwerkingen met bedrijven: 8 pet peeves

1. Bedrijven die hun eigen deadline saboteren!

Aargh! Dit is één van mijn grootste ergernissen. Een bedrijf benadert mij als blogger met een opdracht, en geeft een strakke deadline. De post moet bijvoorbeeld over 3 dagen gepubliceerd worden. Dan ga ik onmiddellijk hard aan het werk, want ik hecht waarde aan deadlines en afspraken. Ik lever altijd op tijd!

Maar dat bedrijf wil het eindresultaat eerst ‘even’ beoordelen voor publicatie. En daar gaat het vaak mis. Ik stuur de preview link keurig op tijd, en vervolgens gebeurt er…. helemaal niks. Het bedrijf controleert de tekst niet, of laat dat in ieder geval niet weten. De deadline verstrijkt, en ik moet er achteraan gaan vangen of het ze alsjeblieft kan behagen om het artikel goed te keuren, zodat het live kan.

2. Bedrijven die laks zijn in de communicatie

Nog zo’n irritante! Bedrijven die je benaderen voor een opdracht, de informatie geven, en vervolgens niet meer reageren op mailtjes. Zo had ik laatst een opdracht via LinkPizza. Ik stuurde keurig de preview link in, maar hoorde vervolgens helemaal niets.

Ik vroeg een paar keer via de interface van Linkpizza of ze de post wilde goedkeuren, maar geen reactie. Van narigheid heb ik toen Linkpizza gevraagd of ze contact met de opdrachtgever wilden ophalen. Dat hielp want toen keurde ze preview link eindelijk goed. (Complimenten voor Linkpizza overigens, die dan echt behulpzaam zijn.)

Dus ik helemaal blij, en ik zet de post live. Maar bij Linkpizza moet het eindresultaat óók nog apart worden goedgekeurd…

Drie keer raden wie nog steeds op de definitieve goedkeuring zit te wachten…

Ik kan niet wachten totdat deze opdracht is afgerond, want dan ga ik deze opdrachtgever eens even 1 ster geven met een duidelijke feedback. Dat kan nu namelijk bij Linkpizza, en ik verheug mij daar nu al op.

3. Bedrijven die je door allerlei hoepels laten springen, en vervolgens afhaken

Soms benadert een bedrijf mij, en wil dan bijvoorbeeld weten: ‘Wat kost het om een gastartikel op Huisvlijt te zetten?’ Dan mail ik hen die informatie, en vervolgens zien ze in mijn handtekening dat ik nog meer blogs heb. Vervolgens vragen ze mij om de tarieven van alle andere blogs.

Dus dan mail ik ze die informatie en dan zul je zien dat ze vervolgens zeggen:

‘Joh, kun je ook even de Domain Authority en Page Authority mailen? En doe ook maar de statistieken van elk blog!’

Als je veel blogs hebt, is dat best even wat uitzoekwerk! In het begin deed ik dat allemaal braaf, maar ik kreeg iets te vaak terug: ‘Ik ga het intern bespreken.’ Vervolgens hoorde ik nooit meer wat terug.

Inmiddels heb ik een kant en klaar mailtje met alle tarieven dat ik stuur. Het ligt nu erg aan het bedrijf, en de toon van de mail of ik veel tijd investeer in het beantwoorden van dit soort vragen.

4. Bedrijven die een ingewikkelde facturatieprocedure hebben! AAARGH!

Nog zoiets waar ik helemaal geërgerd van wordt: bedrijven die een ingewikkelde facturatieprocedure hebben. Deze bedrijven kun je niet zomaar een factuur sturen. Dat zou te makkelijk zijn! Nee je moet en je zal je factuur via hun vreselijke interface inleveren. En die interface is doorgaans heel ingewikkeld, en absoluut niet ‘intuïtief’ zoals dat heet.

Maar daar hebben ze dan een oplossing voor: kijk even hun video met uitleg van hun facturatieprocedure.

Oh dan kan ik wel gillen! Ik wíl geen video kijken over hoe ik hen een factuur kan sturen. Ik heb wel wat beters te doen met mijn tijd. Bloggen bijvoorbeeld!

5. Bedrijven die je pitch slordig lezen

Dit had ik laatst bij het Hulc platform. Een bedrijf zocht bloggers om te schrijven over een arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zzp’ers. Dus ik pitchte met mijn blog Het Moederbedrijf, dat als doelgroep zzp’ers heeft. Krijg ik terug: ‘Je bod is afgewezen. Site is irrelevant.’

Dus ik ademde een paar rustig in en uit, en mailde toen: ‘Dank voor de feedback. Even uit nieuwsgierigheid: hoe kan een blog over zzp’ers niet relevant zijn voor het onderwerp arbeidsongeschiktheidsverzekering?’ toen kreeg ik dit terug:

‘Aah, ik was wat prematuur in mijn afwijzing… excuus! Ik heropen hem en ga hem voorleggen bij mijn collega’s.’

Maar ik heb nog niets teruggehoord.

6. Bemiddelingsbureau’s die de prijs opdrijven

Steeds meer bedrijven werken via bemiddelingsbureau’s als Linkpizza, Hulc etc. Dat heeft soms wat voordelen, omdat je als blogger wat bescherming krijgt, maar ook nadelen. Het grootste nadeel vind ik dat je als blogger simpelweg minder verdient met een blogpost omdat het bemiddelingsbureau een percentage voor zichzelf neemt. Hierdoor betalen blogposts via bemiddelingsbureau’s aanzienlijk minder dan blogposts die ik direct aan een bedrijf lever.

7. Bedrijven die willen betalen met producten – barterdeals

Dan zijn er ook nog bedrijven die geen geld willen betalen, maar met een product. Dit is zelden tot nooit lonend voor mij. Ik werk als fulltime blogger voor brood op de plank. Niet voor spullen waar ik verder niet veel mee kan. Nou weet ik dat veel bloggers barterdeals wel fijn vinden, en dat is helemaal prima. Maar ik vind ze persoonlijk alleen bij hoge uitzondering interessant.

8. Bedrijven die stomme gastartikelen willen plaatsen

Als een bedrijf een gastartikel wil plaatsen, dan vragen ze vaak keurig of ik nog bepaalde eisen of criteria heb. Mijn belangrijkste tip is dan altijd: ‘Aub niet zo’n Tellsell toontje.’ Iedere blogger heeft immers haar eigen stijl. En ik houd helemaal niet van veel ‘geblaat’ en van die posts die er duidelijk op gericht zijn om iets te verkopen.

Het moet echt ergens over gaan, en de ‘tone of voice‘ moet vooral niet popie-jopie zijn. Als een bedrijf vervolgens komt met een gastartikel vol gebakken lucht, op popiejopie toon dan rijzen de haren mij te berge.

Gelukkig heb ik daar nu wel een goede oplossing voor gevonden. Ik schrijf een inleiding en een nawoord, zodat duidelijk is dat ik niet de schrijver van het artikel ben. Op die manier kan het bedrijf het artikel schrijven naar hun inzicht. Sommige bezoekers zullen de stijl wellicht wel kunnen waarderen, en door het gastartikel als het ware te ‘embedden’ in mijn eigen woorden past het.

N.B. Sommige gastartikelen zijn zo vreselijk, dat ik ze herschrijf. Daar helpt geen inleiding of nawoord meer aan!

Blog samenwerkingen: Tot slot

Tijdens het schrijven van deze post merkte ik hoe irritant ik bovengenoemde ergernissen vind. ‘Wat je aandacht geeft groeit,’ gaat het gezegde. Ik werd steeds bozer en geïrriteerder toen ik deze post over blog samenwerkingen schreef.

Het is daarom zaak om deze ergernissen nu weer los te laten, want het voegt verder weinig toe.

Uiteindelijk is bloggen zo leuk om te doen, dat ik de perikelen met blog samenwerkingen graag voor lief neem. En niets is alleen maar leuk natuurlijk.

Wat is jouw grootste ergernis als blogger bij blog samenwerkingen met bedrijven?

Vergelijkbare berichten

5 reacties

  1. Een mooie begrijpelijke opsomming van wat er allemaal zowat kan fout gaan.
    Als je professioneel blogt kan dat inderdaad ontzettend ergerlijk zijn.
    Toch vind ik het goed dat je kieskeurig bent met wat er op je site komt.
    Het is tenslotte nog steeds jouw site. Ik vind je blogsite nog steeds authentiek, en dat vind ik wel een belangrijke.

  2. Heel herkenbaar je Pet Peeves! Ik vind jouw oplossing voor de vreselijke gastartikelen echt hilarisch trouwens :) Het valt mij op dat de kwaliteit van gastartikelen steeds slechter lijkt te worden, mooie oplossing heb je ervoor gevonden! Zelf herschrijf ik ze nog, maar dit is ook een goed idee.

  3. Ik weet nog de eerste keer dat een bedrijf mij benaderde voor een samenwerking. Ik zou een stukje schrijven in ruil voor €35. O, dat vond ik geweldig, want ik had mijn blog als uitlaatklep voor mezelf en vond het vooral fijn om te ‘hangen’ met gelijkgestemden. Dus alles wat ik ervoor in ruil kreeg was mooi meegenomen.
    Maar goed, toen bleek dat zij alleen facturen met KvK nummer accepteerden, en dat kon ik als prive persoon niet sturen. Volgens mij wilden ze ook geen kwitanties, maar dat weet ik niet zeker meer. Ik vroeg nog of ze me dan een boekenbon konden sturen, dat werd keurig nagevraagd, maar helaas kon dat niet.
    En ondertussen heb je er wel al tijd in gestoken….:-(

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.